|
 |
Αρχική » Επίκαιρα κείμενα
«Μεγάλυνον, ψυχή μου, τῆς ἁγνῆς Παρθένου, τὴν σύλληψιν τὴν θείαν…»
Μέσα σε αυτή τη δοξολογική επωδό της Εκκλησίας, αδελφοί μου, συμπυκνώνεται όλο το μυστήριο της σωτηρίας, αλλά και όλη η ιστορική πορεία ενός λαού που έμαθε να ζει και να ελπίζει «ἐν Θεῷ». Η Εκκλησία δεν ψάλλει απλώς ένα γεγονός· δοξάζει την αρχή της ανακαινίσεως του κόσμου. Και ο Ελληνισμός δεν θυμάται απλώς μια επανάσταση· βιώνει την ανάσταση της ελευθερίας του.Στην εορτή του Ευαγγελισμού, η ταπείνωση της Παρθένου γίνεται η θύρα της σωτηρίας. Το «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου» γίνεται το ναι όλης της ανθρωπότητας προς τον Θεό. Το «Ξένον καὶ φρικτόν!» που ψάλλει ο υμνωδός, δεν είναι απλώς θαυμασμός· είναι η ανατροπή κάθε ανθρώπινης λογικής. Ο Ένας της Τριάδος, ο Υιός και Λόγος του Θεού, κατοικεί «ἐν μήτρᾳ Παρθένου», για να αναπλάσει την φθαρείσα ανθρώπινη φύση.Εκεί όπου ο άνθρωπος έχασε την κοινωνία με τον Θεό «κλοπῇ καρποῦ τοῦ ξύλου», εκεί ο Θεός κατέρχεται για να ξαναδώσει ζωή. Εκεί όπου υπήρξε πτώση, έρχεται η ανάσταση. Εκεί όπου υπήρξε δουλεία, γεννάται η ελευθερία.
Και δεν είναι τυχαίο, αδελφοί μου, ότι αυτή η εορτή της θείας συγκαταβάσεως και της νέας αρχής, συναντάται ιστορικά με την έναρξη της Εθνεγερσίας του 1821. Δεν είναι μια απλή σύμπτωση ημερολογιακή· είναι μια βαθιά πνευματική σύμπτωση. Διότι όπως η ανθρωπότητα ελευθερώνεται από την δουλεία της αμαρτίας με την ενανθρώπηση του Χριστού, έτσι και ο ελληνικός λαός αγωνίζεται να ελευθερωθεί από την δουλεία της τυραννίας.«Νίκην κατ’ ἐχθρῶν… ἔχει Σὲ λαός, Παντάνασσα…» ψάλλει η Εκκλησία. Και πράγματι, η Παναγία γίνεται η ελπίδα και η προστασία ενός λαού που δεν είχε άλλη δύναμη παρά την πίστη του. Οι αγωνιστές του 1821 δεν ξεκινούν απλώς έναν εθνικό αγώνα· ξεκινούν έναν αγώνα με βαθιά εκκλησιαστική συνείδηση. Με το «Ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος», ενώνουν το Ευαγγέλιο με την ιστορία.Η Παναγία, «ἀῤῥαγὴς προστασία τῶν Χριστιανῶν», γίνεται το στήριγμα σε κάθε δοκιμασία. Όχι ως μια ιδεολογική σημαία, αλλά ως ζωντανή παρουσία. Η ίδια που δέχθηκε τον Λόγο του Θεού μέσα της, γίνεται και η μητέρα ενός λαού που αγωνίζεται να κρατήσει την ταυτότητά του, την πίστη του, την ελπίδα του.Και εδώ βρίσκεται το βαθύτερο μήνυμα για εμάς σήμερα.
Η ελευθερία δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός· είναι πνευματικό γεγονός. Δεν είναι μόνο αποτέλεσμα αγώνων· είναι καρπός σχέσης με τον Θεό. Όπως η Παναγία ελευθερώνεται από κάθε φόβο και γίνεται συνεργός του Θεού, έτσι και ο άνθρωπος καλείται να πει το δικό του «ναι», για να γίνει ελεύθερος.Διότι, αδελφοί μου, μπορεί να μην έχουμε εξωτερικούς δυνάστες, αλλά έχουμε εσωτερικές δουλείες: πάθη, φόβους, αμαρτίες, αποξένωση από τον Θεό. Και εκεί ακριβώς ακούγεται ξανά ο Ευαγγελισμός: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ».
Αυτός ο λόγος δεν απευθύνεται μόνο στην Παναγία· απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο που θέλει να γίνει κατοικητήριο της χάριτος. Η καταβασία μάς καλεί: «Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ, ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων…»Δηλαδή, να προσεγγίσουμε το μυστήριο με σεβασμό, με καθαρότητα καρδιάς, με επίγνωση. Και τότε τα χείλη των πιστών «ἀσιγήτως» θα ψάλλουν· όχι μόνο με λόγια, αλλά με ζωή.
Ας γίνει, λοιπόν, η σημερινή ημέρα διπλή δοξολογία: — Δοξολογία για την σωτηρία που άρχισε με τον Ευαγγελισμό. — Δοξολογία για την ελευθερία που καρποφόρησε με την Εθνεγερσία.
Και ας παρακαλέσουμε την Παναγία, την Παντάνασσα: να γίνει και για εμάς «βοηθός ἀῤῥαγεστάτη», να μας ελευθερώσει από κάθε δυσχέρεια, να μας οδηγήσει στην αληθινή ελευθερία, την ελευθερία της ζωής εν Χριστώ.«Μεγάλυνον, ψυχή μου, τῆς ἁγνῆς Παρθένου, τὴν σύλληψιν τὴν θείαν…»
Δημήτριος Τζαφέρης Θεολόγος
Λαμπαδάριος Ιερού μας Ναού
|
|
Πατήστε εδώ για να το δείτε