Τον αναγνωρίζουμε; Τον περιμένουμε; Ζούμε με την προσμονή Του:

Όχι, δεν είναι φοβερό που σου κάνανε παρατήρηση ή που σε πρόσβαλαν ή που σε έβρισαν ή που σε απαξίωσαν.Φοβερό είναι που εσύ δεν μπορείς να το ξεχάσεις, που δεν μπορείς να συγχωρέσεις, που δεν μπορείς να ταπεινωθείς. π. Παύλος Παπαδόπουλος

Ιερές Ακολουθίες του μήνα

Αρχική » Επίκαιρα κείμενα

Η Αγία μας Εκκλησία μάς καλεί να σταθούμε μπροστά σε μια ιερή μορφή σιωπής, αναμονής και πληρότητας: τον Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο. Έναν άνθρωπο που δεν μίλησε πολύ, αλλά έζησε βαθιά· που δεν έδρασε εντυπωσιακά, αλλά είδε αυτό που οι αιώνες περίμεναν.Ο Συμεών είναι ο άνθρωπος της υπόσχεσης. «Καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου». Ζει πολλά χρόνια, όχι από βιολογική ανάγκη, αλλά από πνευματική αποστολή: να κρατήσει στα χέρια του Εκείνον που κρατά τον κόσμο.Και όταν έρχεται η ώρα, ο Συμεών δεν ζητά τίποτε άλλο. Δεν ζητά θαύματα, εξουσία, παράταση ζωής. Παίρνει το Βρέφος στην αγκαλιά του και λέει τον πιο ελεύθερο λόγο ανθρώπου:«Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα…».Τώρα μπορώ να φύγω. Γιατί τώρα είδα.

Αδελφοί μου, ο Άγιος Συμεών μάς διδάσκει τι σημαίνει αληθινή συνάντηση με τον Χριστό. Όποιος Τον συναντά, δεν φοβάται πια τον θάνατο. Όποιος Τον κρατά, αφήνεται ελεύθερα. Η ζωή δεν τελειώνει· ολοκληρώνεται.Ο Συμεών αναγνωρίζει στον Χριστό όχι μόνο το φως του Ισραήλ, αλλά «φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν». Βλέπει πιο μακριά από τα όρια του λαού του, πιο μακριά από τον χρόνο του. Βλέπει την Εκκλησία, βλέπει εμάς. Ο Χριστός δεν ανήκει σε λίγους· προσφέρεται σε όλους.Όμως ο λόγος του Αγίου Συμεών δεν είναι μόνο λόγος χαράς. Είναι και λόγος σταυρού:«Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν…».

Ο Χριστός θα κρίνει τις καρδιές. Θα αποκαλύψει τις προθέσεις. Δεν έρχεται απλώς να παρηγορήσει, αλλά να μεταμορφώσει. Και αυτή η μεταμόρφωση περνά μέσα από την ελευθερία της αποδοχής ή της άρνησης.Μέσα στη Θεία Λειτουργία, ο Άγιος Συμεών γίνεται ο καθρέφτης μας. Κι εμείς κρατούμε τον Χριστό όχι πια στα χέρια, αλλά στην καρδιά, στο Άγιο Ποτήριο. Το ερώτημα είναι: Τον αναγνωρίζουμε; Τον περιμέναμε; Ζήσαμε με την προσμονή Του ή απλώς με τη συνήθεια;

Ας ζητήσουμε, λοιπόν, τη χάρη του Αγίου Συμεών: να μάθουμε να περιμένουμε χωρίς γογγυσμό,να αναγνωρίζουμε τον Χριστό μέσα στην απλότητα, και όταν έρθει η ώρα μας, να μπορούμε κι εμείς να πούμε με ειρήνη:«Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα».

Δημ.Τζαφέρης Θεολόγος

Λαμαδάριος Ιερού μας Ναού