ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ  ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Με την Ανάσταση του Λαζάρου επιβεβαίωσε ο Ιησούς στην ανθρωπότητα, ότι είναι ο Παντοδύναμος Θεός, ο Αρχηγός της Ζωής και του Θανάτου. Προανήγγειλε στους Μαθητές Του τα δικά Του Πάθη και την Ανάσταση. Πριν από το δικό Του Πάθος επιστοποίησε «την κοινήν Ἀνάστασιν» όλης της ανθρωπότητας. Ήθελε να τονώσει το ηθικό των ανθρώπων να μην ολιγοψυχήσουν μπροστά στην καταιγίδα των Παθών. Να τονώσει σε όλους μας την πίστη ότι κοντά Του δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε, γιατί Εκείνος είναι ο Νικητής του Θανάτου.

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Στον αγώνα να είναι ο άνθρωπος συνοδοιπόρος του Χριστού και συγκληρονόμος,  έχει ανάγκη από πρότυπα : Ένα προς μίμησιν, την ιστορία του Παγκάλου Ιωσήφ, ο οποίος είναι ο ενσαρκωτής της Αρετής , ο νικητής της αμαρτίας και ο οποίος έγινε τύπος του Ιησού Χριστού. Το δεύτερο πρότυπο προς αποφυγήν, είναι εκείνο της ακάρπου συκής , την οποίαν καταράσθη και απεξήρανεν ο Κύριος , διότι δεν έχει καρπούς .Η πνευματική προετοιμασία και η δραστηριοποίηση σε έργα πίστεως και Αγάπης είναι χρέος όλων μας , για να συμμετέχουμε στο Μυστικό Δείπνο και στη Δόξα της Αναστάσεως.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

Για φρονηματισμό δικό μας ο Όρθρος της Μ. Τρίτης είναι αφιερωμένος στην Παραβολή των Δέκα Παρθένων, από τις οποίες οι πέντε μωρές με τις σβησμένες λαμπάδες έμειναν έξω του Νυμφώνος Χριστού. Χρέος όλων μας είναι να έχουμε πάντα ανοιχτά τα μάτια της ψυχής μας , να μη σβήσει ποτέ η φλόγα της πίστεως μας στο Χριστό, ώστε να έχουμε παρρησία να αναφωνούμε:« ὦ Χριστέ μετά τῶν φρονίμων συναρίθμησον Παρθένων».

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Δύο τραγικά πρόσωπα αμαρτωλών ανθρώπων είναι στο κέντρο της σκηνής. Η αμαρτωλός πόρνη και ο φιλάργυρος μαθητής. Με δυνατές αντιθέσεις υπογραμμίζεται ο διαφορετικός δρόμος που ακολούθησαν, και το διαφορετικό τέλος που κατέληξαν. Η γυναίκα με ειλικρινή μετάνοια και έμπρακτη λατρεία έλαβε την άφεση και εγεύθη τη σωτηρία . Ο αχάριστος μαθητής , έμεινε στο πάθος του αμετανόητος, έγινε προδότης και κατεκρίθη. Αυτό είναι και το θέμα του υπέροχου Δοξαστικού των Αποστίχων, που συνέταξεν η Υμνογράφος Κασσιανή, η οποία αναφέρεται μεν στη μετάνοια της πόρνης του Ευαγγελίου, χωρίς όμως το πρόσωπό της να ταυτίζεται με αυτήν.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

Κέντρο της σημερινής ημέρας ο Μυστικός Δείπνος. Ο Κύριος και Θεός μας παραδίδει το Μυστήριο των Μυστηρίων. Το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. «Λάβετε φάγετε τοῦτο μου ἐστί το σῶμα …Πίετε ἐξ αυτοῦ πάντες τοῦτο ἐστί το αἷμα μου…». Αυτό να κάνετε και σεις για να θυμάστε το απολυτρωτικό μου έργο. Και να σώζεσθε. Κι εμείς ; Ας σπεύσουμε στην υπηρεσία των συνανθρώπων μας με ταπείνωση, στο Ποτήριον της Ζωής με αφοσίωση και ευγνωμοσύνη, στην προσευχή με εμπιστοσύνη, στην αποφυγή της αχαριστίας με σπουδή.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Βλέπουμε τον Κύριο μας υψωμένο, καρφωμένο στη μέση της Εκκλησίας μας «ἐν μέσῳ τῆς γῆς». Βλέπουμε Εκείνον που στόλισε τη γη με λουλούδια , «στολισμένον» με αγκάθια στο κεφάλι. Εκείνον που έντυσε τον άνθρωπο με μύρια αγαθά με ζωή, με υγεία, με χαρά, με ανακούφιση, Τον βλέπουμε καρφωμένο γυμνόν «ὡς κατάδικον…ἐν μέσῳ δύο ληστῶν».

Έχει απλωμένα, τεντωμένα τα χέρια Του, θέλοντας να αγκαλιάσει όλη την ανθρωπότητα. Θέλει να αγκαλιάσει και σένα και μένα και όλους τους τραυματισμένους από την αμαρτία ανθρώπους. Ας το κάνουμε φέτος το καθήκον μας το Χριστιανικό. Ας συμβαδίσουμε με Τον Κύριο μας το δρόμο του Γολγοθά , σταυρώνοντας τον κακό εαυτό μας με τα πάθη μας. Ο δρόμος του Γολγοθά , του Σταυρού, οδηγεί στη Λαμπροφόρο και Σωτήρια Ανάσταση. Μη την χάσουμε!

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ

Οι Εβραίοι ησύχασαν. Ο Πιλάτος ηρέμησε. «Ἐκεῖνος ὁ Πλάνος θανατώθηκε». Οι Εβραίοι θα γιορτάσουν ανακου-φισμένοι το Πάσχα, χωρίς να έχουν «μιανθεί». Πράγματι «οὐκ οἴδασι τὶ ποιοῦσι». Κάποια άλλα πρόσωπα , που έχουν βεβαιωθεί για τον έξοχο Διδάσκαλό και το σωτήριο έργο Του τολμούν και πλησιάζουν τον γεμάτο εξουσία Πιλάτο. Ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος . Ζητούν να κηδεύσουν το Άχραντο Σώμα του Ιησού.

Εμείς; Εμείς αδελφέ μου, ας κάνουμε τις καρδιές μας τάφο για να κρύψουμε μέσα σ΄ αυτές Εκείνον, για Τον οποίο ο ήλιος «ἒκρυψε τάς ἰδίας ἀκτίνας».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ

«..Χριστός Ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες, όλοι, μικροί - μεγάλοι, ετοιμαστήτε

μέσα στες Εκκλησίες τες δαφνοφόρες

με το Φως της Χαράς συμαζωχτήτε,

ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε! Φιληθείτε γλυκά, χείλη με χείλη πέστε

Χριστός Ανέστη,

εχθροί και φίλοι…»

Δ.Σολωμός

Η Διακαινήσιμος Εβδομάδα θεωρείται ως μία Αναστάσιμη ημέρα γι’αυτό κατά τις ακολουθίες του Εσπερινού, του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας τηρείται η Τάξις της Κυριωνύμου Ημέρας του Πάσχα.  Μάλιστα ο 66^ος Κανόνας της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου επιτρέπει την καθημερινή Θ. Κοινωνία χωρίς την συνηθισμένη νηστεία. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για όσους τηρούν τις νηστείες της Εκκλησίας μας και κυρίως έχουν την άδεια του Πνευματικού τους.

Να εκκλησιαζόμαστε λοιπόν ολόκληρη την Διακαινήσιμο Εβδομάδα και να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε την Χαρά της Αναστάσεως στην καρδιά μας καθ̉ όλη την Πασχαλινή Περίοδο με την καθημερινό Χαιρετισμό (μέχρι την παραμονή της Αναλήψεως) «Χριστός Ανέστη-Αληθώς Ανέστη».