Σήμερα, 31 Αυγούστου, η Εκκλησία μας τιμά την Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Τιμά ένα από τα ιερότερα κειμήλια της Εκκλησίας μας, που σύμφωνα με την παράδοση συνδέεται άμεσα με την επίγεια ζωή της Παναγίας και με το μεγάλο μυστήριο της Κοιμήσεως και της Μεταστάσεώς Της. Η Τιμία Ζώνη φυλάσσεται σήμερα στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου και αποτελεί για την Εκκλησία ένα πολύτιμο τεκμήριο της θαυμαστής Μεταστάσεως της Θεοτόκου.Και είναι πραγματικά συγκλονιστικό, αδελφοί μου, ότι η σημερινή εορτή τελείται εδώ, στον μικρό μας κοιμητηριακό ναό, που είναι αφιερωμένος στην Αγία Ζώνη της Παναγίας.Μέσα σε έναν χώρο όπου βρίσκονται τα μνήματα των ανθρώπων που αγαπήσαμε, η Εκκλησία μάς φέρνει σήμερα μπροστά στην Αγία Ζώνη.Δεν είναι τυχαίο.Γιατί η Αγία Ζώνη, περισσότερο από κάθε άλλη εικόνα, μπορεί να γίνει σήμερα για εμάς σύμβολο ελπίδας.Εδώ βλέπουμε τον θάνατο.Η Παναγία όμως μας δείχνει τη ζωή.Εδώ βλέπουμε τάφους.Η Παναγία μάς δείχνει τον ουρανό.Εδώ θυμόμαστε αυτούς που έφυγαν.Η Παναγία μάς θυμίζει ότι ο Χριστός είναι «ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή».Και η παράδοση της Εκκλησίας μάς παραδίδει ένα συγκλονιστικό γεγονός.Όταν η Παναγία εκοιμήθη, οι Απόστολοι μετέφεραν το άχραντο σώμα Της στη Γεθσημανή και το εναπέθεσαν στον τάφο. Όμως ο Απόστολος Θωμάς δεν βρισκόταν εκεί. Κατά θεία οικονομία βρισκόταν μακριά, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο.

Τρεις ημέρες αργότερα, σύμφωνα με την παράδοση, ο Θωμάς βρέθηκε θαυματουργικά στη Γεθσημανή. Και τότε αξιώθηκε να γίνει μάρτυρας ενός συγκλονιστικού γεγονότος: είδε τη Θεοτόκο να μεταβαίνει στους ουρανούς.Ο Θωμάς, εκείνος ο Απόστολος που κάποτε είχε ζητήσει να δει και να ψηλαφήσει τον αναστημένο Χριστό, γίνεται τώρα μάρτυρας της Μεταστάσεως της Παναγίας.Και τότε κάνει κάτι πολύ ανθρώπινο.Δεν ζητά θησαυρό.Δεν ζητά δύναμη.Δεν ζητά δόξα.Ζητά από την Παναγία μια ευλογία.«Παναγία μου, δώσε μου κάτι για να έχω μαζί μου ως ευλογία».Και τότε, καθώς η Θεοτόκος ανεβαίνει στους ουρανούς, του παραδίδει την Τιμία Ζώνη Της.Έτσι το διασώζει και το απολυτίκιο της σημερινής εορτής:«Πρὸς δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι τῷ Ἀποστόλῳ Θωμᾷ τὴν πάνσεπτον Ζώνην σου».Η Παναγία, ανεβαίνοντας στους ουρανούς, δεν αφήνει τον Θωμά με άδεια χέρια. Του αφήνει τη Ζώνη Της.Και τότε ο Θωμάς πηγαίνει στους άλλους Αποστόλους και τους διηγείται όσα είδε. Τους δείχνει την Αγία Ζώνη και τους λέει ουσιαστικά:«Η Παναγία ζει! Την είδα με τα μάτια μου να μεταβαίνει στους ουρανούς!»Οι Απόστολοι, συγκλονισμένοι, ανοίγουν τον τάφο.Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο μήνυμα για εμάς που βρισκόμαστε σήμερα μέσα σε ένα κοιμητήριο.Ο τάφος ήταν εκεί.Το μνήμα ήταν εκεί.Αλλά το σώμα της Παναγίας δεν ήταν εκεί.Ο τάφος δεν μπόρεσε να κρατήσει Εκείνη που έγινε η Μητέρα της Ζωής.Και αυτό είναι που μας φωνάζει σήμερα η Αγία Ζώνη μέσα από αυτό το μικρό παρεκκλήσι:Μη φοβάστε τον τάφο περισσότερο από όσο πιστεύετε στην Ανάσταση.Γιατί ο τάφος είναι πραγματικότητα, αλλά δεν είναι το τέλος.

Ο θάνατος είναι πραγματικότητα, αλλά δεν είναι η τελευταία λέξη.Η τελευταία λέξη ανήκει στον Χριστό.Και γι’ αυτό, αδελφοί μου, πόσο διαφορετικά πρέπει να κοιτάζουμε σήμερα τα μνήματα γύρω από τον ναό μας.Δεν τα κοιτάζουμε με απελπισία.Τα κοιτάζουμε με δάκρυα, ναι.Με πόνο, ναι.Με νοσταλγία, ναι.Αλλά και με ελπίδα.Γιατί εδώ, στον κοιμητηριακό μας ναό, η Αγία Ζώνη της Παναγίας γίνεται σαν ένας δεσμός που ενώνει τον ουρανό με τη γη και τους ζωντανούς με τους κεκοιμημένους.Κάθε φορά που μπαίνουμε εδώ, ας θυμόμαστε τους ανθρώπους μας.Τους γονείς μας.Τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας.Τους συγγενείς και τους φίλους μας.Όλους εκείνους που κάποτε κάθισαν δίπλα μας, μίλησαν μαζί μας, μας αγάπησαν, μας βοήθησαν, μας μεγάλωσαν και τώρα αναπαύονται κάτω από το χώμα.Και ας τους παραδίδουμε στην Παναγία.

«Παναγία μου, κράτησέ τους κοντά στον Υιό σου».Αλλά ας Της παραδίδουμε και τον εαυτό μας.«Παναγία μου, όταν έρθει η δική μου ώρα, μη με αφήσεις μόνο».Αυτό είναι ίσως το πιο συγκινητικό μήνυμα της Αγίας Ζώνης.Η Παναγία δεν μας υπόσχεται ότι δεν θα περάσουμε από τον θάνατο.Μας δείχνει όμως ότι ο θάνατος δεν μπορεί να μας χωρίσει από τον Χριστό.Και όπως ο Θωμάς έλαβε από τα χέρια Της την Αγία Ζώνη ως ευλογία, έτσι κι εμείς σήμερα ας ζητήσουμε να μας δώσει μια άλλη, βαθύτερη ευλογία:Να μας κρατήσει δεμένους με τον Χριστό.Να μη μας αφήσει να χαθούμε μέσα στις δυσκολίες.Να μη μας αφήσει να νικηθούμε από την απελπισία.Να μη μας αφήσει να ξεχάσουμε ότι μετά τον Σταυρό υπάρχει η Ανάσταση.

Αδελφοί μου,

ίσως γι’ αυτό είναι τόσο όμορφο που ο ναός αυτός είναι κοιμητηριακός και αφιερωμένος στην Αγία Ζώνη.Γιατί κάθε φορά που περνάμε ανάμεσα από τα μνήματα για να μπούμε στον ναό, είναι σαν να περνάμε μέσα από ένα μεγάλο κήρυγμα.Τα μνήματα μας λένε:«Θα πεθάνεις».Η Αγία Ζώνη της Παναγίας όμως μας λέει:«Μη φοβάσαι. Ο θάνατος δεν είναι το τέλος».Και ο Χριστός μας λέει:«Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή».Ας παρακαλέσουμε λοιπόν σήμερα την Παναγία, τη Μητέρα όλων μας: Υπεραγία Θεοτόκε, σκέπε τους κεκοιμημένους μας.Παρηγόρησε αυτούς που πενθούν.Στήριξε αυτούς που φοβούνται.Δώσε δύναμη στους ασθενείς.Μην αφήσεις κανέναν άνθρωπο να φύγει από αυτή τη ζωή χωρίς μετάνοια και χωρίς ελπίδα.Και όταν κάποτε έρθει η ώρα που θα κλείσουν και για εμάς τα μάτια αυτού του κόσμου, ας βρεθεί η Παναγία κοντά μας.Όπως στάθηκε κοντά στον Θωμά.Όπως στάθηκε κάτω από τον Σταυρό του Υιού Της.Όπως στάθηκε κοντά στους Αποστόλους.

Να σταθεί και κοντά μας.Και να μας κρατήσει δεμένους με τον Χριστό, μέχρι την τελευταία μας αναπνοή και μέχρι την ημέρα εκείνη που θα ακουστεί η φωνή του Κυρίου και όλοι οι τάφοι θα ανοίξουν.Τότε δεν θα έχει σημασία πόσο σκοτεινό ήταν το μνήμα.Θα έχει σημασία ότι μέσα από το μνήμα θα περάσουμε στη ζωή.Γι’ αυτό σήμερα, μέσα σε αυτόν τον μικρό ναό της Αγίας Ζώνης, ας μην προσευχηθούμε μόνο με δάκρυα.Ας προσευχηθούμε και με ελπίδα.Γιατί η Παναγία, ανεβαίνοντας στους ουρανούς, άφησε στον Θωμά την Αγία Ζώνη Της.Και σήμερα, τόσους αιώνες μετά, η ίδια αυτή Ζώνη μοιάζει να μας λέει:«Παιδιά μου, μη φοβάστε. Είμαι κοντά σας. Ο Υιός μου νίκησε τον θάνατο. Και εκεί όπου βρίσκεται Εκείνος, εκεί είναι και η αληθινή σας πατρίδα».

Δ.Τ.Θ