Αρχική » Ο Ναός μας » Διδακτικά και Ωφέλιμα

Άκου να δεις, παπά μου...Μου λέει κάποιος στην εκκλησία σήμερα το πρωί »Όλη τη χρονιά περίμενα αυτή τις διακοπές του Αυγούστου. Έλεγα "δεν αντέχω άλλο, θα σκάσω, θέλω να μπω στο καράβι, να πατήσω το πόδι μου στο νησί, να αφήσω το τηλέφωνο στην άκρη και να ηρεμήσω".Έφτασε η μέρα, έφτιαξα βαλίτσες, πήρα το εισιτήριο στο χέρι, κι όμως... κάτι με τρώει από μέσα μου.
Από τη μία, η κούραση όλου του χρόνου. Θέλω να ξενοιάσω, να κολυμπήσω, να καθίσω στις ταβέρνες κύμα-κύμα, να φάω, να πιω, να χορέψω, να φλερτάρω να νιώσω ελεύθερος. Από την άλλη, θυμάμαι ότι φτάνει ο Δεκαπενταύγουστος. Η νηστεία της Παναγίας. Και σου λέει ο λογισμός: "Μα καλά, τώρα βρήκες; Μες στην άδεια σου, στην καρδιά του καλοκαιριού, θα βάλεις περιορισμούς στον εαυτό σου;"Εκεί κάπου μπερδεύτηκα, παπά μου. Έπιασα τον εαυτό μου να βλέπει τη νηστεία σαν "τιμωρία" ή σαν ένα βάρος που μου στερεί τη χαρά των διακοπών. Ήθελα να τα κάνω όλα δικά μου: και τις διακοπές χωρίς κανέναν κανόνα, αλλά και την ψυχή μου ήρεμη.Μετά όμως κάθισα και το σκέφτηκα πιο βαθιά.
Αναρωτήθηκα, τι ψάχνω πραγματικά να βρω στο νησί; Αν γεμίσω απλώς το στομάχι μου με ό,τι βρω μπροστά μου και ξεσπάσω σε υπερβολές, θα ξεκουραστώ στ' αλήθεια; Ή μήπως η πραγματική άδεια είναι να ηρεμήσει πρώτα το μυαλό και η καρδιά μου;Έτσι είπα να κάνω μια συμφωνία με τον εαυτό μου. Να μην δω τη νηστεία σαν καταναγκασμό, αλλά σαν μια ευκαιρία να "ελαφρύνω", όχι μόνο στο φαγητό, αλλά κυρίως στον τρόπο που βλέπω τα πράγματα. Να κόψω την γκρίνια, την βιασύνη, τον εκνευρισμό. Να πάω στις Παρακλήσεις το απόγευμα σε κανένα ξωκλήσι στο νησί, εκεί που χτυπάει η καμπάνα με φόντο το Αιγαίο, και να νιώσω αυτή την ησυχία που δεν αγοράζεται σε κανένα μπαρ.
Γι' αυτό ήρθα να στα πω, παπά μου. Γιατί κατάλαβα πως η Παναγιά δεν θέλει να μας χαλάσει τις διακοπές. Θέλει να μας θυμίσει τι σημαίνει πραγματική ξεκούραση. Ευλόγησέ με να φύγω με ελαφριά καρδιά, να χαρώ τη θάλασσα, να νηστέψω όσο μπορώ με αγάπη κι όχι με το ζόρι, και να γυρίσω πίσω αληθινά γεμάτος.»
Δ.
|