Μέσα στο ανέσπερο φως της Αναστάσεως, η Εκκλησία μάς συγκεντρώνει σήμερα γύρω από την ιερά μνήμη του Αγίου  Γεωργίου, για να ζήσουμε όχι απλώς μια ανάμνηση, αλλά ένα μυστήριο ζωής. Διότι οι Άγιοι δεν ανήκουν στο παρελθόν· είναι ζωντανή παρουσία της χάριτος μέσα στο σώμα της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε περί το 275 μ.Χ. στην Καππαδοκία, από ευσεβείς γονείς, και από μικρός γνώρισε το μυστήριο του σταυρού. Ο πατέρας του μαρτύρησε για τον Χριστό, και η μητέρα του τον ανέθρεψε με πίστη και ευσέβεια στην Παλαιστίνη. Έτσι, από την παιδική του ηλικία, η καρδιά του σφραγίστηκε από την εμπειρία ότι η αληθινή ζωή περνά μέσα από τη θυσία.Νέος ακόμη, εισήλθε στον ρωμαϊκό στρατό και γρήγορα διακρίθηκε για την ανδρεία, τη σοφία και το ήθος του. Έφθασε σε υψηλά αξιώματα και έγινε αγαπητός ακόμη και στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό Είχε μπροστά του μια λαμπρή κοσμική πορεία. Και όμως, όταν ζητήθηκε να αρνηθεί τον Χριστό, τότε αποκαλύφθηκε το αληθινό του μεγαλείο.Στάθηκε ενώπιον βασιλέων και αρχόντων και ομολόγησε με παρρησία: δεν υπάρχει άλλος αληθινός Θεός παρά ο Χριστός. Εκεί όπου κυριαρχούσε ο φόβος, εκείνος ύψωσε την αλήθεια. Εκεί όπου επιβαλλόταν η σιωπή, εκείνος έγινε φωνή.Και τότε αρχίζει η πορεία του μαρτυρίου — μια πορεία όχι απλώς πόνου, αλλά θεοφανείας. Φυλακίζεται, βασανίζεται, συνθλίβεται πάνω στον τροχό, ρίχνεται στον καυστικό ασβέστη, δοκιμάζεται με δηλητήρια. Το σώμα του γίνεται «σκεῦος πήλινον», εύθραυστο και φθαρτό. Και όμως, μέσα σε αυτή τη φθορά, αποκαλύπτεται η άκτιστη δύναμη του Θεού.Ο Κύριος τον ενισχύει, τον θεραπεύει, τον αναδεικνύει ζωντανό σημείο της παρουσίας Του. Τα βασανιστήρια μετατρέπονται σε μαρτυρία· ο πόνος σε δόξα· η φθορά σε αφθαρσία. Και πολλοί, βλέποντας τα θαυμάσια, πιστεύουν: στρατιώτες, αξιωματούχοι, ακόμη και άνθρωποι του παλατιού οδηγούνται στον Χριστό. Η πίστη του Αγίου γίνεται φως που διαλύει το σκοτάδι.

Αδελφοί μου,εδώ βρίσκεται το μυσταγωγικό βάθος της εορτής. Ο Άγιος Γεώργιος δεν νίκησε απλώς εξωτερικούς διώκτες· νίκησε τον φόβο του θανάτου. Δεν κράτησε τη ζωή του για τον εαυτό του, αλλά την πρόσφερε. Και έτσι έγινε «Τροπαιοφόρος» — φορέας της νίκης του Χριστού.Η ζωή του είναι μια ζωντανή εικόνα της Αναστάσεως. Όπως ο Χριστός πέρασε από τον Σταυρό στην Ανάσταση, έτσι και ο Άγιος πορεύεται από τα βασανιστήρια στη δόξα. Το μαρτύριό του δεν είναι ήττα· είναι Πάσχα. Είναι διάβαση από τον θάνατο στη ζωή.

Και αυτό αφορά και εμάς.Διότι και εμείς έχουμε τους δικούς μας «τυράννους»: τον φόβο, την ανασφάλεια, την αμαρτία, την απογοήτευση. Ζούμε σε έναν κόσμο που συχνά μας καλεί να συμβιβαστούμε, να σιωπήσουμε, να ξεχάσουμε την αλήθεια της πίστεως. Ο Άγιος Γεώργιος μάς δείχνει έναν άλλο δρόμο: τον δρόμο της παρρησίας, της υπομονής, της εμπιστοσύνης στον Θεό.Μας καλεί να γίνουμε και εμείς μάρτυρες — όχι με αίμα, αλλά με ζωή: να κρατήσουμε την πίστη ζωντανή, να αντισταθούμε στο ψεύδος, να αγαπήσουμε την αλήθεια,να μεταμορφώσουμε τις δοκιμασίες σε ευκαιρίες χάριτος.Και τότε, μέσα στη Θεία Λειτουργία, όπου κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα του Αναστημένου Χριστού, λαμβάνουμε την ίδια δύναμη που ενίσχυσε τον Άγιο. Δεν είμαστε μόνοι στον αγώνα. Ο Χριστός είναι μαζί μας.

Ας Τον παρακαλέσουμε, λοιπόν, διά των πρεσβειών του Αγίου:Ἅγιε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε,εσύ που έγινες οπλίτης Χριστού και νικητής του φόβου,ενίσχυσε και εμάς στους αγώνες της ζωής,χάρισε μας πίστη ακλόνητη και καρδιά ανδρεία, και οδήγησέ μας από τον δικό μας σταυρό στη χαρά της Αναστάσεως.

Δ.Τ.Θ