|
 |
Αρχική » Επίκαιρα κείμενα
Μέσα στη σιωπή και την κατανυκτική ατμόσφαιρα της Προηγιασμένης Θείας Λειτουργίας η ψυχή μας στέκεται γυμνή ενώπιον του Θεού. Δεν έχουμε να επιδείξουμε κατορθώματα· δεν έχουμε να παρουσιάσουμε αρετές. Ερχόμαστε ως άνθρωποι που διψούν για ζωή. Και ζητούμε ο Άρτος που θα λάβουμε να γίνει μέσα μας ζωή αιώνια, φάρμακο και προστασία από κάθε νόσο ψυχής και σώματος.
Ο σύγχρονος άνθρωπος ζει μέσα σε μια συνεχή κίνηση, σε έναν αδιάκοπο θόρυβο. Πληροφορίες, απαιτήσεις, φόβοι, ανασφάλεια για το αύριο. Κι όμως, κάτω από όλα αυτά, υπάρχει μια βαθιά πείνα. Πείνα για αλήθεια, για αγάπη που δεν προδίδει, για ειρήνη που δεν εξαρτάται από τις συνθήκες. Αυτή την πείνα έρχεται να συναντήσει ο Χριστός. Δεν μας δίνει μια ιδέα, ούτε μια ηθική διδασκαλία· μας δίνει τον ίδιο Του τον εαυτό.Κι όμως, πριν απλώσουμε τα χέρια μας, η καρδιά μας ομολογεί ότι δεν είμαστε άξιοι. Πληγωθήκαμε και πληγώσαμε. Σκοτιστήκαμε και σκοτίσαμε. Ζήσαμε επιπόλαια, ξεχάσαμε την προσευχή, σκληρύναμε απέναντι στον αδελφό. Η επίγνωση αυτή δεν μας οδηγεί στην απόγνωση, αλλά στη μετάνοια. Ζητούμε δάκρυ καθαρτικό. Ζητούμε να πλυθεί η καρδιά από τον ρύπο της αδιαφορίας, της υπερηφάνειας, της φιλαυτίας. Για να πλησιάσουμε όχι με θράσος, αλλά με συνείδηση.Η Θεία Μετάληψη δεν είναι ανταμοιβή των τελείων· είναι τροφή των αγωνιζομένων. Είναι θεραπεία για τα τραύματα της ψυχής. Πόσοι άνθρωποι γύρω μας, κι ίσως κι εμείς οι ίδιοι, κουβαλούμε πληγές αθέατες: απογοητεύσεις, απορρίψεις, ενοχές, άγχος, φόβο θανάτου. Ο Χριστός προσφέρεται ως ιατρός. Το Σώμα και το Αίμα Του γίνονται φάρμακο αθανασίας, όταν τα δεχόμαστε με ταπείνωση και πίστη.
Μα μπροστά στο Μυστήριο φρίττουμε. Δεν πλησιάζουμε κάτι συνηθισμένο. Πλησιάζουμε Πυρ. Ο Θεός είναι φως που καίει την αμαρτία. Αν κρατήσουμε μέσα μας τη σκληρότητα και την αμετανοησία, το φως αυτό μας ελέγχει. Αν όμως συντρίψουμε τον εγωισμό μας και ζητήσουμε έλεος, το ίδιο φως γίνεται φωτισμός και παρηγοριά. Γίνεται δύναμη να αλλάξουμε, να συγχωρήσουμε, να σταθούμε διαφορετικά στη ζωή.Η Σαρακοστή δεν είναι απλώς μια περίοδος διατροφικής εγκράτειας. Είναι πορεία εσωτερικής μεταμόρφωσης. Η Προηγιασμένη Λειτουργία είναι στάση αυτής της πορείας. Ερχόμαστε κουρασμένοι από τον αγώνα, και παίρνουμε δύναμη για να συνεχίσουμε. Ερχόμαστε αδύναμοι, και ζητούμε να κατοικήσει μέσα μας ο Χριστός, ώστε η αδυναμία να μεταβληθεί σε ελπίδα.Θέλουμε η Θεία Κοινωνία να μη γίνει για εμάς συνήθεια. Να μη φύγουμε από τον ναό όπως μπήκαμε. Αν κοινωνούμε αληθινά, τότε κάτι πρέπει να αλλάξει: ο λόγος μας να γίνει πιο πράος, η κρίση μας πιο επιεικής, η καρδιά μας πιο ευαίσθητη στον πόνο του άλλου. Η Μετάληψη είναι σπόρος ζωής· αλλά χρειάζεται έδαφος καθαρό για να καρποφορήσει.
Και καθώς στεκόμαστε μπροστά στο Άγιο Ποτήριο, αισθανόμαστε τον φόβο και τον πόθο μαζί. Φόβο Θεού, γιατί γνωρίζουμε ποιον δεχόμαστε. Πόθο, γιατί γνωρίζουμε πόσο Τον χρειαζόμαστε. Παρακαλούμε να μη γίνει για εμάς κρίμα η προσέλευση, αλλά ζωή και σωτηρία. Να γίνει φως στο σκοτάδι μας, ειρήνη στην ταραχή μας, σταθερότητα μέσα στην αστάθεια του κόσμου.Ας πλησιάσουμε, λοιπόν, με ταπείνωση και εμπιστοσύνη. Ας αφήσουμε πίσω την αυτάρκεια και ας ανοίξουμε χώρο μέσα μας για τη χάρη. Και ο Χριστός, που έγινε άνθρωπος για εμάς και πρόσφερε τον εαυτό Του θυσία αγάπης, θα μείνει μέσα μας. Θα γίνει η εσωτερική μας δύναμη, η παρηγοριά μας στον πόνο, η ελπίδα μας μέσα στην αβεβαιότητα.
Και τότε η ζωή μας, φωτισμένη από το Άγιο Σώμα και το Τίμιο Αίμα Του, θα γίνει σιωπηλή μαρτυρία ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει τον άνθρωπο, αλλά τον καλεί σε ζωή καινούργια και αιώνια.
Δ.Τ.Θ
|
|
Πατήστε εδώ για να το δείτε