Η ενορία μας αξιώθηκε να ζήσει το Λειτουργικό Σαρανταλείτουργο όχι ως μια απλή ακολουθία Σαράντα ημερών, αλλά ως πορεία καρδιάς και ζωής προς το πτωχό,Παγωμένο,ταπεινό αλλα Σεπτό και Πανάγιο Σπήλαιο της Βηθλεέμ. Καθημερινά, στα δύο κλίτη του ναού μας,στο δεξιό του Αγίου Εφραίμ και στο αριστερό των Βοιωτών Αγίων μέσα στη σιωπή, στο φως των κεριών,των κανδηλιών και στην κατανυκτική ατμόσφαιρα, η Θεία Λειτουργία γινόταν σταθερό σημείο αναφοράς, τόπος συνάντησης του ανθρώπου με τον Θεό.

Τις ημέρες των εορτών που αυτήν την περίοδο ήταν πάρα πολλες , η λατρεία τελούνταν στο Καθολικό του ναού(Κεντρικό κλίτος), φανερώνοντας την ενότητα και τη χαρά του πληρώματος της ενορίας γύρω από το Άγιο Θυσιαστήριο αλλά και την ξεχωριστή λαμπρότητα που προσφέρουν οι εορταζόμενοι Άγιοι άλλα και την ιδιαίτερη τιμή που τους αποδίδουμε οφειλετικώς.

Η ευλαβική συμμετοχή των πιστών, η μνημόνευση των ονομάτων ζώντων και κεκοιμημένων στην Προσκομιδή , η υπομονή και η επιμονή στην καθημερινή προσευχή μετέτρεψαν το Σαρανταλείτουργο σε κοινό βίωμα.Η αδελφική φιλοξενία με το κέρασμα και η κατήχηση στο Αρχονταρίκι μας  συνέχισαν τη λατρεία πέρα από τον ναό, κάνοντας πράξη τη ζωή της Εκκλησίας μέσα στην καθημερινότητα.

Ξεχωριστές στιγμές πνευματικής κορύφωσης αποτέλεσαν οι τρεις αγρυπνίες, αφιερωμένες στα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου, στην Παναγία Γερόντισσα και στον Οσιομάρτυρα Άγιο Νικόλαο μας  τον Νέο , τον προστάτη της ενορίας μας με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 25 χρόνων από την κατάθεση του Ι.Λειψάνου του στον Ναό μας και στις καρδιές μας. Μέσα από την αγρυπνία, τον λόγο των ύμνων και τη νυκτερινή προσευχή, βιώθηκε έντονα η αίσθηση ότι η Εκκλησία αγκαλιάζει τον χρόνο και τον μεταμορφώνει. Η Κατανυκτική παρουσία του Αρχιμ.π.Σιλουανού Τζουμανέκα που μας ήλθε ως Νέος Πρεσβύτερος  από το «Ρόδον το Αμάραντον» του Πειραιά πολύ μας ανέπαυσε , μας χαροποίησε και μας βοήθησε στον αγώνα της προσευχής. Αλλά και ο π.Πολύκαρπος ο δικός μας, ήταν παρών στις Αγρυπνίες βοηθών,στηρίζων αλλά και επιστρέφων στον λατρευτικό χώρο που από παιδί αγάπησε!

Ένα απογευματινό προσκύνημα σε μία ζωντανή Ενορία της Αθήνας που τιμάται στον Προστάτη των παιδιών, τον Οσίο Στυλιανό στην όμορφη περιοχή του Γκύζη μας έδειξε πως πρέπει να εργαζόμαστε και να διακονούμε τους αδελφούς μας.Οι πολλές δράσεις ,το Ενοριακό Γηροκομείο,οι πολλοί διακονητές αλλά κυρίως  η ψυχή της Ενορίας ο Αιδεσιμολ.π Χρήστος Παναγιωτόπουλος συντοπίτης μας, με την σεμνή και ιεροπρεπή υποδοχή του, μας ενθουσίασε και μας δίδαξε πολλά μεσα από την πολύχρονη και πολύκαρπη εμπειρία του για το γνήσιο ιερατικό φρόνημα.

Η πορεία αυτή κορυφώθηκε στη λαμπρή Θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων, κατά την οποία είχαμε την ιδιαίτερη ευλογία της συμπροσευχόμενης παρουσίας του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Μαυροματίου, Αρχιμ.π. Σιλουανού. Στο κήρυγμά του ο Γέροντας ανέδειξε με θεολογικό βάθος και απλότητα, τη νηπιότητα του Χριστού ως το ουσιαστικό νόημα των Χριστουγέννων: τον Θεό που δεν επιβάλλεται, αλλά προσφέρεται· που δεν κυριαρχεί με δύναμη, αλλά με ταπείνωση· που γίνεται Βρέφος για να καλέσει τον άνθρωπο σε επιστροφή στην απλότητα, την εμπιστοσύνη και την καθαρότητα της καρδιάς.

Η λαμπρότητα των Χριστουγέννων δεν αναιρούσε την κατανυκτική διαδρομή που προηγήθηκε·την επισφράγιζε. Μας δίδαξε ότι η χαρά της Γεννήσεως δεν είναι στιγμιαία, αλλά καρπός προσμονής, σιωπής και πίστης. Το Σαρανταλείτουργο μας φανέρωσε ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο εορτή, αλλά τρόπος ζωής.

Αυτό που τελικά μας άφησε ήταν η εμπειρία της «λειτουργίας μετά τη Λειτουργία»: η προσευχή που συνεχίζεται, η αγάπη που γίνεται πράξη, η κατήχηση που φωτίζει τον νου, η φιλοξενία που ενώνει τους ανθρώπους. Έτσι, η χάρη της Θείας Λειτουργίας δεν έμεινε εντός του ναού, αλλά πέρασε στη ζωή, ως μαρτυρία ζωντανής Εκκλησίας και ως παρακαταθήκη ότι ο Χριστός, ο Νηπιάσας Θεός, παραμένει παρών στην πορεία της Ενορίας μας και της ζωής μας.

Ενας Συνοδίτης