Δέν εἶναι ἡ Ἀνάσταση μιά γιορτή ὅπως τίς ἄλλες. Οὔτε ἡ Πεντηκοστή μία ἀνάμνηση τοῦ γεγονότος μόνο. Εἶναι ἡ ἀνακαίνιση τοῦ σύμπαστος κόσμου.

Ἡ ἀνεκλάλητη χαρά ζώντων καί κεκοιμημένων. Εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Πνεύματος πού ζωοποιεῖ καί ἁγιάζει «πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον».

Τώρα μποροῦμε νά ἐλπίζουμε Γιατί κατέχουμε τή ζωή καί τό Πνεῦμα, δηλαδή τήν ἀφθαρσία καί τή χαρά.

Τώρα μποροῦμε νά ζοῦμε γιατί μᾶς δόθηκε ὁ Ἄρτος τῆς Ζωῆς. «Λάβετε, φάγετε…». «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες…». Τό Σῶμα καί τό Αἷμα Του στήν Ἐκκλησία Του. Εἰς αἰώνας!