Καλόδεχτο το φόρτωμα που θάρθη από τον μύλο

Πρωτόφερτο , πρωτάλεστο , πρώτη χαρά της σκάφης

Ζυμώνουν τα ανασκουμπωτά της πρωτονύφης χεριά

Και πλάθουν τα πρωτόπλαστα ψωμιά με τις παλάμες

Μέσα στην καλοπελεκητή πινακωτή , προικιό της.

Τον φούρνο καίει τεχνίτισσα στον φούρνο η γριά κυρούλα,

ξανανιωμένη , αφήνοντας τη συντρόφια της ρόκας .

Κι, ω! μέθυσμα από την μυρωδιά

Του πρώτου ψωμιού που αχνίζει ,

Κομμένο από τον γέροντα παππού χωρίς μαχαίρι

Και μοιρασμένο στα παιδιά , στις νύφες  και στ’  εγγόνια.

Και συ θυσία των ταπεινών στη Θεία την Καλοσύνη

Σημαδεμένο ανάμεσα με του σταυρού τη βούλα

Καλοπλασμένο πρόσφορο της Εκκλησιάς μεράδι

Και στο Άγιο Δισκοπότηρο με το κρασί θα σμίξεις.

Γ . ΔΡΟΣΙΝΗΣ

''Κλειστά βλέφαρα''