Τρεις ημέρες πριν από τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Εκκλησία μάς καλεί να πλησιάσουμε περισσότερο την Παναγία. Οι ημέρες αυτές δεν είναι απλώς μια αναμονή μέχρι τις 15 Αυγούστου. Είναι ημέρες προετοιμασίας, προσευχής και εσωτερικής επιστροφής.Και στη δική μας ενορία η παρουσία της Παναγίας έχει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Μέσα στο Ιερό Βήμα, πίσω από την Αγία Τράπεζα, βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Γερόντισσας. Εκεί, μέσα στη σιωπή του Ιερού, μοιάζει να στέκεται σαν Μητέρα και να παρακολουθεί την προσευχή, τις Θείες Λειτουργίες, τις χαρές και τις λύπες της ενορίας μας.

Και είναι συγκλονιστικό να σκεφτόμαστε ότι πίσω από την Αγία Τράπεζα βρίσκεται η Παναγία, ενώ πάνω στην Αγία Τράπεζα προσφέρεται ο Χριστός. Γιατί αυτό είναι και το νόημα της παρουσίας της: η Παναγία δεν κρατά τον άνθρωπο στον εαυτό της· πάντοτε τον οδηγεί στον Υιό της.Γι’ αυτό και η Παράκληση είναι ένας διάλογος. Εμείς λέμε: «Παναγία μου, βοήθησέ με». Και εκείνη μοιάζει να μας απαντά: «Εμπιστεύσου τον Χριστό».Πόσα φέρνει ο καθένας μας απόψε στην Παράκληση! Αγωνίες, φόβους, οικογενειακά προβλήματα, ασθένειες, μοναξιά, ανθρώπους που αγαπάμε. Μερικές φορές δεν έχουμε ούτε λόγια να τα περιγράψουμε. Ξέρουμε μόνο ότι θέλουμε κάπου να ακουμπήσουμε.Και τότε η Παναγία γίνεται η «Παραμυθία» μας. Δεν παίρνει πάντοτε αμέσως το πρόβλημα από τη ζωή μας, αλλά παίρνει την απελπισία από την καρδιά μας. Δεν αλλάζει πάντοτε τις συνθήκες, αλλά μας δίνει δύναμη να σταθούμε μέσα σε αυτές.Γιατί και εκείνη γνώρισε τον ανθρώπινο πόνο. Γνώρισε τη φτώχεια, την προσφυγιά, την αγωνία και, πάνω απ’ όλα, τον πόνο του Σταυρού. Στάθηκε κάτω από τον Σταυρό του Υιού της και δεν έχασε την πίστη της. Γι’ αυτό μπορεί να καταλάβει τον άνθρωπο που πονά.Η ζωή της μας διδάσκει και κάτι ακόμη: εμπιστοσύνη. Στον Ευαγγελισμό είπε «Ἰδοὺ ἡ Κυρίου δούλη» και παρέδωσε τον εαυτό της στο θέλημα του Θεού, χωρίς να γνωρίζει ολόκληρο τον δρόμο που θα ακολουθούσε. Έτσι κι εμείς καλούμαστε να εμπιστευόμαστε τον Θεό, ακόμη και όταν δεν καταλαβαίνουμε.Και η Παναγία μάς καλεί να κάνουμε την Παράκληση τρόπο ζωής. Να προσευχόμαστε περισσότερο, να συγχωρούμε, να αγαπούμε, να συμμετέχουμε στη Θεία Λειτουργία και να πλησιάζουμε συχνότερα τον Χριστό.

Στο κοιμητήριο της ενορίας μας βρίσκεται και το παρεκκλήσι της Παναγίας, αφιερωμένο στην Αγία Ζώνη. Και αυτές τις ημέρες η παρουσία του αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Εκεί όπου βρίσκονται οι κεκοιμημένοι μας, η Παναγία μάς θυμίζει ότι η Κοίμησή της δεν είναι τέλος αλλά πέρασμα προς τη ζωή.Έτσι, μέσα στη ζωή της ενορίας μας, η Παναγία βρίσκεται παντού: στο Ιερό Βήμα, πίσω από την Αγία Τράπεζα· στην προσευχή μας μέσα στον ναό· και στο κοιμητήριο, κοντά στους κεκοιμημένους μας.Σαν να μας λέει:«Μη φοβάσαι. Μείνε κοντά στον Χριστό».

Ας κάνουμε λοιπόν αυτές τις τελευταίες ημέρες πριν από τον Δεκαπενταύγουστο μια πραγματική πνευματική προετοιμασία. Ας έρθουμε στην Παράκληση όχι μόνο για να ζητήσουμε, αλλά και για να αλλάξουμε. Να φύγουμε με περισσότερη πίστη, περισσότερη ειρήνη, περισσότερη αγάπη και περισσότερη διάθεση για προσευχή.Και όταν κοιτάξουμε απόψε την εικόνα της Παναγίας της Γερόντισσας πίσω από την Αγία Τράπεζα, ας της πούμε από την καρδιά μας:«Παναγία μου, σκέπασε τα σπίτια μας, φύλαξε τα παιδιά μας, παρηγόρησε τους πονεμένους, μνημόνευσε τους κεκοιμημένους μας και κράτησέ μας κοντά στον Υιό σου.Μη μας αφήσεις να φύγουμε όπως ήρθαμε. Κάνε την προσευχή μας ζωή και την αγωνία μας εμπιστοσύνη».Και όταν φθάσει η ημέρα της Κοιμήσεώς σου, Παναγία μας, να μπορέσουμε να πούμε ότι αυτές τις ημέρες δεν σε προσκυνήσαμε μόνο· σε αφήσαμε να γίνεις περισσότερο Μητέρα της καρδιάς μας και να μας οδηγήσεις ξανά στον Χριστό.

Δ.Τ.Θ