«Ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους… ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα» (Α΄ Κορ. 12, 27-31).

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Η σημερινή αποστολική περικοπή μάς μεταφέρει στην καρδιά της εκκλησιαστικής ζωής. Ο απόστολος Παύλος απευθύνεται στους Χριστιανούς της Κορίνθου και τους υπενθυμίζει μια μεγάλη αλήθεια: «Εσείς είστε το Σώμα του Χριστού και ο καθένας αποτελεί μέλος αυτού του Σώματος». Μέσα στην Εκκλησία κανείς δεν είναι περιττός και κανείς δεν τα έχει όλα. Ο Θεός μοιράζει τα χαρίσματά Του διαφορετικά στον καθένα, ώστε όλοι μαζί να οικοδομούν την ενότητα της Εκκλησίας.Γι' αυτό ο Απόστολος απαριθμεί τα διάφορα χαρίσματα: αποστόλους, προφήτες, διδασκάλους, θαυματουργούς, θεραπευτές, ανθρώπους της διακονίας και της διοίκησης. Δεν έχουν όλοι το ίδιο έργο, αλλά όλοι υπηρετούν τον ίδιο Χριστό. Το ζητούμενο δεν είναι ποιος έχει το μεγαλύτερο χάρισμα, αλλά ποιος το χρησιμοποιεί με περισσότερη αγάπη.Αυτή ακριβώς την αλήθεια ενσαρκώνουν οι σημερινοί εορταζόμενοι Άγιοι Ανάργυροι, οι αδελφοί Κοσμάς και Δαμιανός.Έζησαν κατά την εποχή του αυτοκράτορα Καρίνου και ασκούσαν την ιατρική επιστήμη με εξαιρετική γνώση. Όμως η μεγάλη τους αξία δεν ήταν μόνο ότι ήταν καλοί γιατροί· ήταν ότι υπήρξαν άνθρωποι βαθιάς πίστεως. Αντιλαμβάνονταν την ιατρική όχι ως μέσο πλουτισμού αλλά ως λειτούργημα αγάπης. Γι' αυτό και ονομάστηκαν Ανάργυροι, επειδή δεν δεχόταν χρήματα από κανέναν. Η μοναδική τους επιθυμία ήταν οι άνθρωποι που θεραπεύονταν να γνωρίσουν τον αληθινό Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Στα πρόσωπά τους βλέπουμε ότι η επιστήμη δεν αντιστρατεύεται την πίστη. Αντίθετα, όταν φωτίζεται από τον Θεό, γίνεται ευλογία για τον άνθρωπο. Η γνώση χωρίς αγάπη μπορεί να γίνει μέσο εξουσίας· η γνώση όμως που συνοδεύεται από την ταπείνωση μεταμορφώνεται σε διακονία.Η φήμη των Αγίων εξαπλώθηκε γρήγορα. Πλήθη ανθρώπων έβρισκαν θεραπεία όχι μόνο στα σώματά τους αλλά και στις ψυχές τους. Αυτό όμως προκάλεσε τη συκοφαντία. Κάποιοι κατηγόρησαν τους Αγίους στον αυτοκράτορα ότι δήθεν επιτελούσαν τα θαύματά τους με μαγικές τέχνες.Οι Άγιοι δεν κρύφτηκαν ούτε προσπάθησαν να σώσουν τον εαυτό τους. Παρουσιάστηκαν μόνοι τους ενώπιον του αυτοκράτορα και ομολόγησαν με παρρησία τον Χριστό. Δεν φοβήθηκαν ούτε τις απειλές ούτε τις πιέσεις. Η πίστη τους ήταν ισχυρότερη από κάθε ανθρώπινη εξουσία.

Τότε συνέβη ένα συγκλονιστικό γεγονός. Κατά την ανάκριση, το πρόσωπο του αυτοκράτορα παραμορφώθηκε και στράφηκε προς τα πίσω. Οι Άγιοι δεν χάρηκαν για τη συμφορά του ούτε σκέφθηκαν να εκδικηθούν τον διώκτη τους. Προσευχήθηκαν στον Χριστό και τον θεράπευσαν. Η θεραπεία αυτή δεν ήταν απλώς ένα θαύμα. Ήταν μάθημα αγάπης. Οι Άγιοι απέδειξαν ότι ο χριστιανός δεν νικά τον εχθρό του καταστρέφοντάς τον, αλλά αγαπώντας τον.Το θαύμα αυτό συγκίνησε όλους τους παρευρισκομένους. Πολλοί πίστεψαν στον Χριστό και ο ίδιος ο αυτοκράτορας απέδωσε τιμές στους Αγίους και τους άφησε ελεύθερους.Η ζωή τους όμως δεν τελείωσε εκεί. Εκείνος που τους είχε διδάξει την ιατρική κυριεύθηκε από τον φθόνο. Δεν άντεχε να βλέπει τους μαθητές του να δοξάζονται περισσότερο από τον ίδιο. Με δόλο τους οδήγησε σε ένα βουνό, δήθεν για τη συλλογή θεραπευτικών βοτάνων, και εκεί τους λιθοβόλησε μέχρι θανάτου.Είναι τραγικό ότι οι Άγιοι δεν πέθαναν από τα χέρια ειδωλολατρών αλλά από τα χέρια ενός ανθρώπου που τους γνώριζε. Ο φθόνος αποδείχθηκε πιο επικίνδυνος από τους διωγμούς. Εκεί όπου υπάρχει υπερηφάνεια, γεννιέται η ζήλια· και όπου κυριαρχεί η ζήλια, σκοτώνεται η αγάπη.

Αδελφοί μου,

Η σημερινή αποστολική περικοπή και ο βίος των Αγίων μάς καλούν να εξετάσουμε πώς χρησιμοποιούμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός.Άλλος έχει επιστημονικές γνώσεις. Άλλος διαθέτει οικονομική άνεση. Άλλος έχει χρόνο. Άλλος μπορεί να διδάξει. Άλλος να παρηγορήσει. Άλλος να θεραπεύσει. Άλλος να προσευχηθεί.Το ερώτημα δεν είναι αν έχουμε χαρίσματα. Όλοι έχουμε. Το ερώτημα είναι αν τα κρατούμε για τον εαυτό μας ή αν τα προσφέρουμε στους άλλους.

Οι Άγιοι Ανάργυροι δεν έκαναν εμπόριο του χαρίσματός τους. Δεν θεώρησαν την ικανότητά τους προσωπική ιδιοκτησία. Τη θεώρησαν δώρο του Θεού προς όφελος των αδελφών τους. Γι' αυτό και η Εκκλησία δεν τους τιμά μόνο ως θαυματουργούς ιατρούς αλλά ως πρότυπα ανιδιοτελούς αγάπης.Σε μια εποχή όπου σχεδόν τα πάντα μετρώνται με οικονομικούς όρους, οι Άγιοι Ανάργυροι μας υπενθυμίζουν ότι υπάρχουν αξίες που δεν αγοράζονται ούτε πωλούνται: η αγάπη, η προσφορά, η ελεημοσύνη, η συμπόνια, η πίστη.Ο απόστολος Παύλος κλείνει την περικοπή λέγοντας: «ζηλοῦτε τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα». Και αμέσως μετά ανοίγει το περίφημο κεφάλαιο της αγάπης: «Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ... ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι». Έτσι μας διδάσκει ότι το μεγαλύτερο χάρισμα δεν είναι η δύναμη να θεραπεύεις σώματα, αλλά η δύναμη να αγαπάς όπως αγαπά ο Χριστός.

Είθε λοιπόν, με τις πρεσβείες των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, να αξιοποιούμε τα χαρίσματα που μας εμπιστεύθηκε ο Θεός όχι για τη δική μας προβολή αλλά για τη δόξα Του και για τη διακονία κάθε ανθρώπου που έχει ανάγκη.

Δ.Τ.Θ