Κάποια μέρα πού ό γέροντας Παίσιος καθόταν στην αυλή τοΰ φτωχικού του ξεροκάλυβου αντιλήφθηκε κάποιον κρυμμένον στο δάσος να τον παρακολουθή. "Εδινε τήν εντύπωση ανθρώπου πού ψάχνει ευκαιρία να κλέψη.
Ό Γέροντας σκέφθηκε: " Ό καημένος θα εχη ανάγκη". "Εφυγε αμέσως, αφήνοντας τήν πόρτα της καλύβας του ανοιχτή. Ό κλέφτης μπήκε ανενόχλητος μέσα, δεν βρήκε όμως τίποτε αξιόλογο να πάρη... Αυτό τον συγκίνησε και μετανοημένος ζήτησε συγχώρηση, τήν ό ποία ό άνεξίκακος Γέροντας έδωσε με όλη του την καρδιά».