Εξακολουθώ να το λέω και να το ξαναλέω στον εαυτό μου , μέχρι να το καταλάβω και να το κατανοήσω . . .
Δεν ανοίγω το στόμα μου , να κατηγορήσω , να συκοφαντήσω , να κατακρίνω κανένα .
Αν έχω κάτι να πω , ας είναι καλύτερα λόγια αγάπης και καλοσύνης , παρά καταλαλιά και συκοφαντία ...
Βλέπω τα δικά μου λάθη και κρίνω τον δικό μου εαυτό .

Στο πρόσωπο του αδελφού μου , βλέπω μόνο την Εικόνα Του Θεού .

Και αν σιωπά το στόμα , αλλά η καρδιά εξακολουθεί κρυφά να κατακρίνει , τότε παλεύω μαζί της ...προσεύχομαι , και ζητώ ενίσχυση από Τον Κύριο ,
να τον νικήσω , αυτόν τον ύπουλο και κρυφό πειρασμό .

Οδεύοντας , σε μια πορεία προς Τον Ουρανό ,αν δεν νικήσουμε πρώτα τον εαυτό μας και τα πάθη μας , τίποτα δεν μπορεί να μας βγάλει στο ξέφωτο ...

( Αυστηρές προσωπικές νουθεσίες προς τον δικό μου εαυτό )