Ο Ιησούς Χριστός, καθ' όλη τη διάρκεια που βρίσκονταν στον Σταυρό του Μαρτυρίου είχε το βλέμμα Του συνεχώς προς τον Ουρανό.

Διέκοψε την επικοινωνία Του με τον Θεό μόνο για χάρη της Μάνας Του. Γι’ αυτό και η εκκλησία μας όταν τελεί τη Θεία Λειτουργία που είναι η ανάμνηση μόνον του Σταυρού, του Τάφου, της Τριημέρου Αναστάσεως, της εις Ουρανούς Αναπαύσεως, της εκ Δεξιών Καθέδρας, της Δευτέρας και ενδόξου Παρουσίας, και προσφέρει τα Σα εκ των Σων, δεν διακόπτει αυτή την ανάμνηση για κανέναν λόγο.

Παρά μόνον κάνει μία εξαίρεση. Την πιο ιερή στιγμή της Θείας Λειτουργίας κάνει μία εξαίρεση.

«Εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου Υπερευλογημένης, Ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας».

Ο Χίου Μάρκος.