Πες μου πόσο επιεικής είσαι, να σου πω πόσο ουρανό κουβαλάς μέσα σου.» π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος



Ιερές Ακολουθίες του μήνα
Αρχική » Ο Ναός μας » Διδακτικά και Ωφέλιμα

Μια από τις πιο δύσκολες καταστάσεις στην καθημερινότητα του ζευγαριού είναι η ανάγκη να προχωρήσουν τα μέλη του σε συμβιβασμό, όταν διαφωνούν. Συμβιβασμός σημαίνει την συνειδητοποίηση ότι δεν έχει δίκιο μόνο η μία πλευρά, αλλά και η άλλη. Ότι πρέπει να υπάρξει μια ισορροπία, στην οποία και οι δύο θα αισθανθούν ότι παραιτήθηκαν από την εντέλεια του δικαίου τους, προκειμένου να γίνει ένα καινούργιο ξεκίνημα, δηλαδή να διασωθεί η αγάπη. Παράλληλα, χρειάζεται η ωριμότητα και η νηφαλιότητα, δια των οποίων θα γίνει κατανοητό  τι είναι σημαντικό και τι όχι, σε τι μπορεί να υπάρξει υποχώρηση και σε τι υπάρχει υπονόμευση της αξιοπρέπειας και της όντως αλήθειας. Αλλιώς, στο όνομα της αγάπης θα πρέπει να ισοπεδωθούν τα πρόσωπα, κάτι όμως που δεν θα φέρει μετάνοια, αλλά θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για νέες απαιτήσεις, δηλαδή για οριστική διάλυση της σχέσης.

Ο συμβιβασμός προϋποθέτει ξεκάθαρες θέσεις. Όρια. Κόκκινες γραμμές. Αν θέλει το ζευγάρι να συνυπάρξει αληθινά, χρειάζεται και οι δύο να έχουν ορίσει μέσα τους τι αξίζει όντως να παλέψουν γι’ αυτό και τι δεν είναι σπουδαίο, τι μπορεί να παραχωρηθεί στον άλλο, όχι διότι θα ικανοποίησει τον εγωισμό του, αλλά γιατί η αγάπη χρειάζεται να λαμβάνει υπόψιν τον άλλο. Όταν το ουσιώδες έχει διακριθεί από το λιγότερο σημαντικό, τότε αυτό πρέπει να καταδειχθεί. Να γίνει κατανοητό από την άλλη πλευρά. Αν θέλω να συνυπάρξω μαζί σου, σε αποδέχομαι στα όρια που χαράσσεις και αντέχεις. Δεν μπορώ να σου διορθώσω  τα όριά σου. Δεν μπορώ να ζητώ υποχωρήσεις σ’ αυτά. Αν δεν γίνεται, τότε καλύτερα να τελειώνει μία σχέση η οποία δεν μπορεί  να προχωρήσει. Ο συμβιβασμός προϋποθέτει παραίτηση από την απαίτηση στα μη ουσιώδη να γίνεται το θέλημά μας. Στα δευτερεύοντα η αγάπη προϋποθέτει ανοχή. Ο απόστολος Παύλος, στο ερώτημα αν πρέπει ένας χριστιανός/ χριστιανή να παίρνει διαζύγιο από μία μη χριστιανή/ χριστιανό, δίνει ξεκάθαρη απάντηση:  Αν ο άλλος σέβεται την πίστη, τότε ας μη χωρίζουν. Αν όχι, τότε ας χωρίζουν. Το μείζον, η κόκκινη γραμμή είναι η πίστη. Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα.

Στους καιρούς μας τα ζευγάρια συνήθως περνούν κρίση ή χωρίζουν για επουσιώδη. Ίσως γιατί εξ αρχής δεν χάραξαν τις κόκκινες γραμμές τους, όταν γνωρίστηκαν, όταν αποφάσισαν να συνυπάρξουν, όταν δεν θέλησαν να ξεκαθαρίσουν γιατί προχωρούν στον γάμο, στην οικογένεια, τι είναι αυτό που τους ενώνει, σε τι πρέπει να κάνουν πίσω, τι δεν αλλάζει στον άλλο. Μαλώνουν αφήνοντας δηλητήριο στην ατμόσφαιρα της σχέσης και τελικά οδηγούνται στην ρήξη για ασήμαντες αφορμές. Θέλει αγάπη ο συμβιβασμός. Θέλει σεβασμό. Θέλει επίγνωση του τι είναι ο άλλος και τι εμείς. Αλλιώς δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα φαίνεται ότι λύνει, διότι μεταθέτει χρονικά  την ρήξη. Η συνύπαρξη στο ζευγάρι βεβαίως είναι θέμα επιλογής. Είναι να γίνει πράξη αυτό που λέει το τραγούδι: “Ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ”! Ένας καλός πνευματικός μπορεί να βοηθήσει στην διάκριση των ουσιωδών. Δεν μπορεί όμως να επιβάλλει συμβιβασμούς όταν “η αγάπη δεν είναι κραταιά ως θάνατος”. Μείζων η αλήθεια.

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

 





Επίκαιρα κείμενα

DVD Πατήστε εδώ για να το δείτε

Επικοινωνία | Ο Ναός μας | Εκδόσεις
Copyright Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου του Νέου, με την υποστήριξη της e-RDA