"Ποτέ μην λες «Θα το κάνω αύριο» επειδή το δευτερόλεπτο που ζούμε, εκείνο είναι δικό μας. Το επόμενο δευτερόλεπτο, το επόμενο λεπτό δεν είναι δικά μας, δεν ξέρουμε εαν θα το προλάβουμε..." γ. Διονύσιος της Κολιτσού



Ιερές Ακολουθίες του μήνα
Αρχική » Ο Ναός μας » Διδακτικά και Ωφέλιμα

Αιώνες πέρασαν από τη στιγμή εκείνη, που οι πρώτοι άνθρωποι ψάχνοντας να χαράξουν την πορεία τους στην πλάση, εμφανίστηκαν στη γη, τον «τόπο εξορίας» τους, μετά την πτώση. Συγχυσμένοι, αποξενωμένοι, μα πάντα εγωιστές, έγραψαν από τότε αμέτρητες σελίδες διαδρομής στα βιβλία Ιστορίας, γεμάτες με ανδραγαθίες, ήρωες, σπουδαία επιτεύγματα, αλλά και με πόνο, βία, αίμα, πόλεμο, θάνατο! Όμως, όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές, η ιστορία παραμένει ίδια· θλιβερή, μιας και η ανθρωπότητα επαναλαμβάνει από την αρχή τα λάθη της, με μαθηματική ακρίβεια, ξανά και ξανά. Μόνο που στο πέρασμα του χρόνου, τα «βαφτίζει» πια με διαφορετικά ονόματα, μήπως και τα ξορκίσει! Έτσι, ο πόλεμος, άλλες φορές επεκτατικός ή ιμπεριαλιστικός, άλλες φορές ψυχρός, άλλοτε «ειρηνευτικός», άλλοτε… Λες και δεν πρόκειται ένας πόλεμος, αν ονομαστεί απελευθερωτικός να προκαλέσει τραύματα –ορατά και μη- απώλειες ή θύματα, τόσο στους ηττημένους, όσο και στους νικητές!

Άραγε υπάρχει πραγματικός νικητής σε έναν πόλεμο;Πώς είναι δυνατόν εκείνος, που βιώνει στο «πετσί» του τη βία, τον πόνο και το θάνατο, που αποκτηνώνεται και ανήμερος σαν θεριό ξεσκίζει το συνάνθρωπό του, ονομάζοντάς τον εχθρό, μα στην ουσία κανιβαλίζει τις ίδιες του τις σάρκες, μαζί με τα τελευταία του υπολείμματα ανθρωπιάς … Πως είναι δυνατό λοιπόν να ξεχάσει, όσα έχουν καταγραφεί στη μνήμη του βαθιά, σα χαρακιές, με σκληρή γραφίδα, ανεξίτηλα… Πώς να αποποιηθεί το κτήνος που ο ίδιος ανάθρεψε, ανάστησε κι έφερε στην επιφάνεια, προσποιούμενος τώρα πια ότι αυτός, ο άλλος του εαυτός, ο κτηνώδης, δεν υπήρξε ποτέ αληθινά, αλλά απλώς δημιουργήθηκε από το πουθενά, λόγω των εξαιρετικών ακραίων συνθηκών… Πώς να ζήσει ξανά εν ειρήνη…

Ξανα; Αλήθεια, έζησε άραγε ποτέ εν ειρήνη; Τελικώς, μήπως όλοι αυτοί οι αλλεπάλληλοι πόλεμοι δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένας αντικατοπτρισμός; Ένας καθρέπτης του δικού του ανώμαλου και ταραγμένου εσωτερικού κόσμου κι όχι του πραγματικού;Ενός κόσμου, όπου από τη στιγμή, που χάθηκε ο Παράδεισος, μαίνεται ανελέητος ο πόλεμος του καλού και του κακού! Όπου το κακό φαίνεται να υπερισχύει κάθε φορά, που ο άνθρωπος επαναλαμβάνει το προπατορικό αμάρτημα κι επιλέγει να πορευτεί μόνος κι αποκομμένος από τον Πατέρα-Θεό! Όπου ο πόλεμος φαντάζει λύση κι όχι θάνατος και ο άνθρωπος μόνο ένας αριθμός, μα όχι αδελφός! Η ειρήνη είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος. Είναι δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο. Είναι ανόητο λοιπόν, να πολεμούμε μεταξύ μας γι’ αυτήν. Αρκεί και μόνο να Του ζητήσουμε την ειρήνη και να την διαφυλάξουμε άγρυπνα και με προσπάθεια… Και τότε θα μπορέσουμε να δούμε την δικαιοσύνη και δεν θα χρειάζεται κανένας πόλεμος για να την επαναφέρει… Τότε θα λήξει, σχεδόν και ο εσωτερικός μας πόλεμος μεταξύ καλού και κακού καθώς θα είμαστε σταθερά ενωμένοι με τον χορηγό κάθε αγαθού, τον  Κύριο και Θεό μας.





Επίκαιρα κείμενα

DVD Πατήστε εδώ για να το δείτε

Επικοινωνία | Ο Ναός μας | Εκδόσεις
Copyright Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου του Νέου, με την υποστήριξη της e-RDA